Paliwa orlen

10,23 Zaiste, zagładę postanowioną wykona Pan, Pan Zastępów, w całym kraju.
10,24 Dlatego tak mówi Pan, Bóg Zastępów: Ludu mój, co mieszkasz na Syjonie, nie
lękaj się Asyrii, która cię rózgą uderza i bicz swój na ciebie podnosi, wzorem
Egiptu.
10,25 Bo chwila jeszcze mała, a skończy się moja zapalczywość i gniew mój się
obróci ku ich zagładzie.
10,26 Pan Zastępów wzbudzi bicz na niego, jak wtedy, gdy poraził Madianitów przy
skale Oreba lub gdy wyciągnął laskę swą przeciw morzu i podniósł ją na drogę
Egipcjan.
10,27 W ów dzień spadnie ci z pleców jego brzemię i jego jarzmo z szyi.
10,28 Wróg niesie zagładę od strony Rimmon, przybywa od Ajjat, przechodzi przez
Migron, w Mikmas zostawia swój tabor.
10,29 Przekraczają wąwóz, w Geba stają na nocleg. Rama zadrżała, Gibea Saulowa
ucieka.
10,30 Bat-Gallim, krzycz na cały głos! Laisza, posłuchaj! Anatot, odpowiedz jej!
10,31 Madmena umyka, mieszkańcy ratują się ucieczką.
10,32 On dziś jeszcze stanie w Nob na postój, potrząśnie ręką na górę Córy
Syjonu - na pagórek Jeruzalem.
10,33 Oto Pan, Bóg Zastępów, z trzaskiem obcina korony drzew: najwyższe
wierzchołki już ścięte, najwznioślejsze powalone.
10,34 Gęstwiny lasu trzebi się toporem. Pada Liban ze swą wspaniałością.

11
11,01 I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni.
11,02 I spocznie na niej Duch Pański, duch mądrości i rozumu, duch rady i
męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej.
11,03 Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował
według pogłosek;
11,04 raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny
wyrok. Rózgą swoich ust uderzy gwałtownika, tchnieniem swoich warg uśmierci
bezbożnego.
11,05 Sprawiedliwość będzie mu pasem na biodrach, a wierność przepasaniem

lędźwi.
11,06 Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć
będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał.
11,07 Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą
legały. Lew też jak wół będzie jadał słomę.
11,08 Niemowlę igrać będzie na norze kobry, dziecko włoży swą rękę do kryjówki
żmii.
11,09 Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo
kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.
11,10 Owego dnia to się stanie: Korzeń Jessego stać będzie na znak dla narodów.
Do niego ludy przyjdą po radę, i sławne będzie miejsce jego spoczynku.
11,11 Owego dnia to się stanie: Pan podniesie po raz drugi rękę, aby wykupić
Resztę swego ludu, która ocaleje, z Asyrii i z Egiptu, z Patros i z Kusz, z
Elamu i Szinearu, z Chamat i z wysp na morzu.
11,12 Podniesie znak dla pogan i zgromadzi wygnańców Izraela; pozbiera
rozproszonych z Judy z czterech stron świata.
11,13 Wówczas ustąpi zazdrość Efraima i przeciwnicy Judy będą wytraceni. Efraim
nie będzie więcej zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie więcej trapił Efraima.
11,14 Napadną na tyły Filistynów, ku morzu, i razem obrabują mieszkańców na
wschodzie: na Edom i Moab rozciągną swą władzę, i Ammonici będą im poddani.
11,15 A Pan osuszy odnogę Morza Egipskiego gwałtownym swym podmuchem i
potrząśnie ręką na Rzekę, i rozdzieli ją na siedem odnóg, tak że ją przejść się
da w sandałach.
11,16 Utworzy się droga dla Reszty Jego ludu, która przetrwa wygnanie w Asyrii,
podobnie jak się to stało dla Izraela, kiedy ten wychodził z krainy egipskiej.

12
12,01 Ty powiesz w owym dniu: Wychwalam Cię, Panie, bo rozgniewałeś się na mnie,
lecz Twój gniew się uśmierzył i pocieszyłeś mię!
12,02 Oto Bóg jest zbawieniem moim! Będę miał ufność i nie ulęknę się, bo mocą
moją i pieśnią moją jest Pan. On stał się dla mnie zbawieniem!
12,03 Wy zaś z weselem wodę czerpać będziecie ze zdrojów zbawienia.

12,04 Powiecie w owym dniu: Chwalcie Pana! Wzywajcie Jego imienia! Rozgłaszajcie