Hotele w warszawie

igrając przed Nim,
08,31 igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich.
08,32 Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą.
08,33 Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie!
08,34 Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by
czuwać u progu mej bramy,
08,35 bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana;
08,36 kto mnie nie znajdzie, duszę swą rani, śmierć kocha każdy, kto mnie się
wyrzeka.

9
09,01 Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn,
09,02 nabiła zwierząt, namieszała wina i stół zastawiła.
09,03 Służące wysłała, by wołały z wyżynnych miejsc miasta:
09,04 Prostaczek niech do mnie tu przyjdzie. Do tego, komu brak mądrości,
mówiła:
09,05 Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam.
09,06 Odrzućcie głupotę i żyjcie, chodźcie drogą rozwagi!
09,07 Kto poucza szydercę, ściąga na siebie wzgardę, strofując nieprawego, sam
sobie szkodzi.
09,08 Nie strofuj szydercy, by cię nie znienawidził, strofuj mądrego, a będzie
cię kochał.
09,09 Ucz mądrego, a stanie się mędrszy, oświeć mądrego, a zwiększy swą wiedzę.
09,10 Treścią mądrości jest bojaźń Pańska, rozsądkiem - poznanie Świętego.
09,11 Dzięki mnie twe dni się pomnożą, lata życia będą ci dodane.
09,12 Pomagasz sobie, gdy jesteś rozumny, a gdyś szydercą, sam na tym ucierpisz.
09,13 Niewiasta Głupota ciągle się rzuca, Pustota niczego nie pojmie.
09,14 Przy bramie swego domu usiadła, na tronie, na wyżynach w mieście,
09,15 by wołać na przechodzących drogą, na tych, co prosto idą swymi ścieżkami.
09,16 Niech zboczy tu niedoświadczony - odzywa się do tego, komu brak mądrości:
09,17 Przyjemna jest woda kradziona, chleb wzięty skrycie jest smaczny.
09,18 Nie myśli się o tym, że tam bawią zmarli, jej zaproszeni - w głębinach

Szeolu.

10
10,01 Przysłowia Salomona. Mądry syn radością ojca, strapieniem matki syn głupi.
10,02 Bez pożytku są skarby źle nabyte, lecz sprawiedliwość wyrywa ze śmierci.
10,03 Prawego Pan nie zagłodzi, lecz odtrąci żądze nieprawych.
10,04 Ręka leniwa sprowadza ubóstwo, ręka zaś pilnych wzbogaca.
10,05 Syn to mądry, co w lecie gromadzi, a kto prześpi czas żniwa, hańbą okryty.
10,06 Błogosławieństwa na głowie prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje.
10,07 Pamięć o prawym jest błogosławiona, a imię nieprawych zaginie.
10,08 Mądry sercem przyjmie nakazy, upadnie, kto wargi ma nierozsądne.
10,09 Kto żyje uczciwie, żyje bezpiecznie, zdradzi się ten, kto szuka dróg
krętych.
10,10 Kto okiem mruga - sprawia cierpienie, upadnie, kto wargi ma nierozsądne.
10,11 ródłem życia usta prawego, w ustach nieprawych przemoc się kryje.
10,12 Nienawiść wznieca kłótnię, miłość wszelki błąd ukrywa.
10,13 Na wargach rozumnego jest mądrość, a kij - na grzbiecie tego, komu jej
brak.
10,14 Mądrzy swą wiedzę gromadzą, usta głupiego grożą zniszczeniem.
10,15 Majętność bogacza jest mocną warownią, zagładą nędzarzy ich własne
ubóstwo.
10,16 Zapłatą prawego jest życie, niegodziwiec zyskuje karę.
10,17 Kto strzeże karności, ten idzie ku życiu, kto gardzi upomnieniem - ku
zatracie.
10,18 Usta nieprawe nienawiść ujawnią, głupi, kto rozgłasza niesławę.
10,19 Nie uniknie się grzechu w gadulstwie, kto ostrożny w języku - jest mądry.
10,20 Język prawego jest srebrem wybornym, a serce złych mało co warte.
10,21 Wargi sprawiedliwego prowadzą wielu, lecz głupcy umrą z nierozsądku.
10,22 Błogosławieństwo Pańskie wzbogaca, własny trud niczego tutaj nie doda.
10,23 Radością głupiego - czyny haniebne, a męża rozważnego - mądrość.
10,24 Zło, którego się grzesznik boi, spadnie na niego, sprawiedliwi uzyskają
to, czego pragną.

10,25 Gdy wicher zawieje - nie ma już grzesznika, lecz sprawiedliwego podstawy