Tani hotel poznań

11,06 Jedna trzecia przy Bramie Sur. Jedna trzecia przy bramie za strażą.
Trzymajcie kolejno straż nad pałacem.
11,07 Dwa oddziały z was wszystkich - schodzących ze służby w szabat - mają
trzymać straż w świątyni Pańskiej przy królu.
11,08 Otoczcie w krąg króla, każdy z bronią w ręku! Kto by chciał wtargnąć w
szeregi, niech zginie! Bądźcie przy królu, dokądkolwiek się uda!
11,09 Setnicy wykonali wszystko, jak im rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął
swoich ludzi - tak tych, co podejmują służbę w szabat, jak i tych, co w szabat z
niej schodzą, i przyszli do kapłana Jojady.
11,10 Kapłan zaś wręczył setnikom włócznie i tarcze króla Dawida, które były w
świątyni Pańskiej.
11,11 Straż przyboczna ustawiła się naokoło króla - każdy z bronią w ręku - od
węgła południowego świątyni aż do północnego, przed ołtarzem i świątynią.
11,12 Wówczas wyprowadził syna królewskiego, włożył na niego diadem i [wręczył]
świadectwo; ustanowiono go królem i namaszczono. Wtedy klaskano w dłonie i
wołano: Niech żyje król!
11,13 Słysząc wrzawę ludu, Atalia udała się do ludu, do świątyni Pańskiej.
11,14 Spojrzała: a oto król stoi przy kolumnie - zgodnie ze zwyczajem, dowódcy i
trąby naokoło króla, cały lud kraju raduje się i dmie w trąby. Atalia więc
rozdarła szaty i zawołała: Spisek! Spisek!
11,15 Wtedy kapłan Jojada wydał rozkaz setnikom dowodzącym wojskiem, polecając
im: Wyprowadźcie ją ze świątyni poza szeregi, a gdyby ktoś za nią szedł, niech
zginie od miecza! Mówił bowiem kapłan: Nie powinna zginąć w świątyni Pańskiej.
11,16 Pochwycono ją, i gdy weszła na drogę, którą wjeżdżają konie ku pałacowi,
została tam zabita.
11,17 Jojada zawarł przymierze między Panem a królem i ludem, by byli ludem
Pańskim, [ oraz między królem a ludem ].
11,18 Po czym cały lud kraju wyruszył do świątyni Baala i zburzył ją. Ołtarze
jej i posągi potłuczono całkowicie, a Mattana, kapłana Baala, zabito przed
ołtarzami. I ustanowił kapłan [Jojada] straż nad świątynią Pańską.
11,19 Następnie wziął setników, Karyjczyków, straż przyboczną i cały lud kraju.
Wyprowadzili króla ze świątyni Pańskiej i wkroczyli przez Bramę Straży do pałacu

królewskiego. Tak więc [Joasz] zasiadł na tronie królewskim.
11,20 Cały lud kraju radował się, a miasto zażywało spokoju. Atalię zaś zabito
mieczem w pałacu króla.

12
12,01 W chwili objęcia rządów Joasz miał siedem lat.
12,02 W siódmym roku panowania Jehu, Joasz został królem i panował czterdzieści
lat w Jerozolimie. Matce jego było na imię Sibeja - z Beer-Szeby.
12,03 Joasz czynił to, co jest słuszne w oczach Pańskich, przez wszystkie dni,
póki pouczał go kapłan Jojada.
12,04 Jedynie wyżyny nie zostały jeszcze usunięte. Lud w dalszym ciągu składał
na wyżynach ofiary krwawe i kadzielne.
12,05 Joasz polecił kapłanom: Wszystkie pieniądze, które jako dar święty wnosi
się do świątyni Pańskiej - pieniądze bieżące, które ktoś płaci według
wyznaczonej mu kwoty za osoby - wszystkie pieniądze, które ktoś z własnej woli
wnosi do świątyni Pańskiej -
12,06 zbiorą kapłani od osób sobie znanych i obrócą je na naprawę uszkodzeń
świątyni, gdziekolwiek takie uszkodzenie się znajdzie.
12,07 Lecz jeszcze w dwudziestym trzecim roku króla Joasza kapłani nie naprawili
uszkodzeń świątyni.
12,08 Wtedy król Joasz zawezwał kapłana Jojadę oraz kapłanów i rzekł do nich:
Dlaczego nie naprawiacie uszkodzeń świątyni? Odtąd już nie wolno wam brać
pieniędzy od znanych wam osób, lecz przekażecie je na naprawę szkód świątyni
Pańskiej.
12,09 Kapłani zgodzili się nie brać pieniędzy od ludu i nie troszczyć się o
naprawę uszkodzeń świątyni.
12,10 Wtedy kapłan Jojada wziął jedną skrzynię, zrobił otwór w jej przykrywie i
postawił ją obok ołtarza, po prawej stronie wejścia do świątyni Pańskiej.
Kapłani zaś - stróże progów - składali tam wszystkie pieniądze wniesione do
świątyni Pańskiej.
12,11 Kiedy zauważono, że dużo jest pieniędzy w skrzyni, przychodził sekretarz
króla oraz arcykapłan i wtedy zsypywano i obliczano pieniądze, które się