Przepływomierz

stur, com był go w sieniach zostawił, i rusyłem do łazienki. Wlezę tam, oho! chłodna nikiej piwnica , ani iskierki w piecyku i zle w niej pachnie. Widzę nie pseliwki, ludzkie to jatki nic drugiego, tsa się bronić lub zginąć! Wyjzę bes okienko, as tu dybie z chaty tenze chłop z zakasanemi rękawami i nuz mu stercy u pasa; jam się psezegnał i wzionsy kostur w obie ręce a podniosły go nad głowę, stanęłem psy odzwierku, tuląc się do ściany, zeby mię ten selma wchodzący do łaźni nie zobacył z razu. Oj! biłoć mi, biło serce nikiej młotem, alem rezonu nie stracił. I oto bes niziutkie dzwicki wetknół zbójca łeb swój kudłaty; dyć jam się mu nie dał wyprostować, a tus go kosturem machnę w potylicę, aze się rozciągneła bestyja nosem ryjąc ziemię a zosta wiwsy nogi za progiem. Widzę ze się jesce rusa, więc go w łeb raz i drugi, i jus potem ani ziewnął! Dopieros ja nogi za pas, i co tchu bes płot dalej, gdzie ocy poniesą. A tu jus zrobiło się ciemno, miesiąc schował się w chmurach, biegłem więc kole płotow i dostałem się na drugi koniec sioła. Owo tak biegnąc natknąłem się na kogoś, spojzę mu w ślipie, chłop znowu, ino starowina i nie strasny wcale. Więc ja doń odwaznie:— Kiedy Boga miłujes, ratuj mnie od złych ludzi.— On mi nic na to , ino kiwnąwsy głową wzion za rękę i powiódł za sobą do chaty. Jakoś mu uwiezyłem, bo juzem tez nie umiał sobie dać rady. Cośmy tylko weśli, on zgasił ogień ukazawsy mi ławę. Usiadłem nie puscając z rąk kostura i Bogu się polecam! A musiał być jesce ktoś tam w izbie i spał, bom słysał chrapanie od strony pieca. Po dobrej chwili pukają z ulicy do