Meble dla dzieci

II.
MIŁASZEWICZ KUPUJE WIEŚ.
 
Podróżni nasi, bez wielkich przygod, lecz strudzeni popsutemi w tej porze, drogami; przybyli do Mińska, gdzie p. Rafał napotkał wielu ze znajomych sobie pomiędzy bracią szlachtą, co się tam z różnych stron Litwy i Białorusi zgromadziła. Schodzono się znowu codziennie do owej znajomej mu takoż winiarni, i rozprawiano przy szklance o tegorocznych kontraktach. Skargi na złe czasy, przeplatane były skargami na zle lub wcale nie płacących debitorów, do tych zaś rzędu liczono tym razem i starostę Marnowieckiego.
— Miałżeby p. Oczko w tym roku mniej świetnie prowadzić interesa swojego pryncypała ? — zapytał Miłaszewicz pana Poźniaka.
— Videbis kominem, mój łaskawco i sam osądzisz, że już to nie ten błyszczący Oczko, który temu trzy lata, oślepiał kredytorów blaskiem złota i srebra, a płacąc jednym, brał od drugich na pokrycie wydatku. Dziś on już nie ma tej fantazji, o wypłaceniu kapitałów nie mówi, niecierpliwym wierzycielom proponuje zastawy, dzierżawy, a z cierpliwymi układa się o procenta. Całkiem już