Apartamenty Kraków

minę zdziwioną, robił? I ty, dziadzie kochasz się w tej czarodziejce. Od czego zaczął! Gdyby mi kto szepnął był o tem wprzód, wściekłbym się był chyba.

LAPI.
Prosiłem Comarliego, żeby zaczekał.

KSIĄŻĘ.
Grasz na mnie, jak na organach. Dlatego to biedactwo tak błagalnie mi w oczy patrzy. A żeby ią krajać na kawałki tępym nożem, nie ustąpiłaby: moja krew! Jak z tym pachołkiem stajennym. Nikt mi chyba nie zarzuci braku grozy, a takem ją wtedy ofuknął za to głupie wstawiennictwo. Najśmielsza uciekłaby z płaczem, a ta... przy całym dworze... Cóż było robić? Kopnąć czepiające się nóg stworzenie uparte? Myślałem, że oszaleję z wściekłości, ale musiałem... Ile razy spojrzę na to bydlę, co mi najlepszego konia zmarnowało, dyabli umie biorą. Dałbym rok życia, żeby go zobaczyć w krawacie z powroza, ale się boję. Wciąż się o niego dowiaduje, chodzi konie oglądać i gotowaby sie sama powiesić, gdybym... I muszę cierpieć... na własnym zamku... Ale pójdę uścisnąć tego dyabła anielskiego, czy anioła dyabelskiego: ocaliła naszą godność. (Idzie w głąb)