Po tych słowach oddalił się do swojej komnaty, szatnemu zapowiedziawszy, aby nikt nie ważył się zakłócać jego samotności, a koniuszemu, by wysłał w cztery strony pogoń za Litwinami.
Księżna w milczeniu wysłuchała Bolka bez słowa skargi na Boga, iż zesłał na nią tak ciężki cios; nie uczyniwszy jednej wymówki synowi, wróciła do rannych i czuwała dalej nad nimi; dopiero, gdy noc wszystkich uśpiła, pośpieszyła do kaplicy i, klęknąwszy przed Ukrzyżowanym, rzekła:
— Naucz mnie, Jezusie, wymówić w tej strasznej godzinie z taką pokorą, z jaką Ty mówiłeś: "Bądź wola Twoja, Ojcze".