Walizki narzędziowe

a którym wedle jej mniemania groziło niebezpieczeństwo stokroć większe.
Lecz niespokojne myśli powoli usuwać się poczęły.
— Gdy Konrad za mnie okup przyśle i wracać będę do domu, powiem Trojdenowi, aby mi pozwolił oboje zabrać ze sobą. Zapłacę mu, ile tylko zażąda — rzekła sama do siebie.
I uspokojona tem postanowieniem uklękła do modlitwy.
Wtem dały się słyszeć ciche, powolne kroki na wschodach, wewnątrz baszty się znajdujących... To spłoszyło słowa modlitwy z jej ust. Podniosła się i poczęła wsłuchiwać.
Tłum najróżnorodniejszych przypuszczeń tłoczył się do jej głowy: opowiadania o zamordowanych, uduszonych, oślepionych w więzieniach jeńcach odżyły w jej pamięci. Serce jej bić mocno poczęło, przycisnęła je obu dłońmi.
Tymczasem kroki się zbliżyły, ktoś zatrzymał się pod drzwiami... Instynktownie cofnęła się do posłania, na którem spała Marysia.
Klucz zgrzytnął we drzwiach, rozwarły się, krwawe światło wpadło do wnętrza iz-