Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 1
"   Teresa Jadwiga   BIAŁA GOŁĄBKA Warszawa Gebethner i Wolff. "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 2
"   BlAŁA GOŁĄBKA   (Księżniczka Czerska). "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 3
" Druk Fr. Karpinskiego, Elektoralna 14 w Warszawie. "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 4
"   Teresa Jadwiga BIAŁA GOŁĄBKA (KSIĘŻNICZKA CZERSKA)   Powieść historyczna dla młodzieży z 6-ma rysunkami Antoniego Kamieńskiego Warszawa Nakład Gebethnera i Wolffa Kraków — G. Gebethner i Sp. 1905 "

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 5
" I.   Do nędznej chaty, z gliny jak gniazdo jaskółcze ulepionej, wpadł przez otwór, znajdujący się w ścianie, promyczek złoty, wesoły posłaniec króla ziemi słońca, które wjeżdżało właśnie na brylantowym swoim wozie, ciągnionym przez dwa ogniste rumaki, i noc..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 6
" Obecnie na ziemi panowała wiosna, powabna, pełna czarów pora, która hojną dłonią sypie ziemi kwiaty, wesoła pora, ale nie dla wszystkich; bo kwiaty głodnego nie nakarmią, a gdy kto nie miał za co nakupić jesienią zapasów żywności, gdy nie miał czem zapełnić piwnicy lub..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 7
" Promyczek otoczył swem złotem ramieniem skarżącego się; myślał, że ciepło niszczy głód, lecz omylił się... Chłopiec westchnął znowu. — Słonko tak jasno świeci, ptaszęta takie wesołe, a my ludzie tacy biedni — szepnął. W tej chwili zbudziła się dziewczynka, zgasłe..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 8
" — Poprowadź ich do lasu — odparł król ziemi. I promyczek złoty wrócił do lepianki. Chłopiec tulił właśnie siostrzyczkę w objęciach. — Cicho. Maryś, nie budź matki, matka chora — rzekł. To mówiąc, zwrócił się ku przeciwległej ścianie i palcem wskazał w kąt..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 9
" widocznie szepnął dobrego do ucha, bo twarz jego naraz się rozjaśniła. — Pójdźmy do lasu — rzekł - spotkamy może jakie pisklę zabite, wyrzucone z gniazda, jakie gniazdo opuszczone, a w niem jaj parę, może grzyb przed nami wyrośnie z pod mchu; nazbieramy chróstu, rozpalimy..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 10
" dnakże ożywiać się poczęła: w miarę jak ciepło słońca rozgrzewało jej krew, twarzyczkę dziecka rumieniec, do bladej zorzy porannej podobny, począł oblewać, wyblakłe źrenice pociemniały, poczęła szczebiotać i klaskać rączkami. — Dobra Bozia — szeptała — da dzieciom..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 11
" temi; on podniósł ją. wziął na ręce: główka jej zwisła, jak kielich kwiatu zwiędłego. — Umarła nieboga, jak Zochna umarła, jak Józik... głód ją zabił, jak tamtych! O Boże, Boże! czemu Ty nie masz dla nas litości? -zawołał z żalem. I zaszlochał głośno. Dziewczynka..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 12
" Kukułki zaglądały do niej, z gałęzi sosen się przechylając. — Ku-ku! ku-ku! — wołały Marysia śmiała się do nich. Rude wiewiórki skakały koło dziewczynki, nie bojąc się jej wcale. Ona wyciągała do nich ręce. Naraz Grześ krzyknął radośnie: — Hura! I podbiegł do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 13
" — Boję się — powtórzyła Marysia, przytuliwszy się do niego — Pieką zwierzynę... Chodź, może dadzą jeść — - rzekł Grześ. Te słowa poskutkowały: podała mu rączkę i poszli razem. Naprzeciw nich, w głębokiej dali boru świeciło krwawym blaskiem wielkie ognisko, od..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 14
" wokół siedzieli męże brodaci, z łukami na plecach, z toporami za pasami, opodal leżał stos ubitej zwierzyny, drobnej i większej, którą pachołcy rozdzielali wedle gatunku i liczyli. Wpośród siedzących na pniach wokół ogniska i czekających na ucztę myśliwską, jeden leżał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 15
" tamten. — Czy wiesz, kto spoczywa przy tem ognisku? — Kto taki? — Konrad II. książę na Czersku. Mówiąc to, pachołek położył dłoń na ramieniu Grzesia. — Precz stąd, włóczęgi! — dodał. — Nie pójdę precz, pójdę do księcia — odparł Grześ, próbując zrzucić..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 16
" — Pana z Babic — odparł mniej pewnym tonem Grześ, lecz oczu nie spuścił. — A ty kradniesz jego własność. Niech książę sam cię osądzi. To powiedziawszy, podczaszy schwycił chłopca za ramię i pchnął go ku ognisku, dokąd wszyscy wzywali go spojrzeniami. Leżący na skórze..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 17
" kać jaj ptasich i grzybów. Toć nie pan z Babie wije gniazda ptakom tego boru i sieje grzyby tutaj, jeno Bóg sieje grzyby, a ptaki same wiją gniazda. Czy miałem czekać w chacie, żeby i to biedactwo głód zamęczył? Konrad na Czersku słuchał cierpliwie chłopca. To go ośmieliło, i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 18
" — Ludzie mrą na waszej ziemi z głodu, wy zaś zdajecie się nic o tem nie wiedzieć — odezwał się do niego tonem napomnienia Konrad. — Kłamie chamskie szczenię, przysięgam — odparł podczaszy. — Jeśli kłamie, wisieć będzie; jeśli prawdę mówi, wy oszczerstwo..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 19
" przytomne dziecko i wrócił z niem na poprzednie miejsce. — Panie podczaszy, wina — rzekł. — Nie twój ja poddany, rozkazów mi nie dawaj — odparł posępnie pan z Babic. Lecz inni pośpieszyli z usługą. Każdy miał przytroczoną u pasa flaszę glinianą, w tej wino. W jednej..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 20
" czoną dla mnie przepiórkę — odezwał się Konrad — toć biedactwo musi znosić katusze nad siły i głód ściska jej wnętrzności, a zapach pieczonej zwierzyny drażni jej podniebienie. Jeden z myśliwych zbliżył się do lekarza ze srebrną misą, napełnioną pieczonem ptactwem i,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 21
" ściskał jego wnętrzności, lecz on patrzał z zadowoleniem na posilającą się siostrę. — Uraduje się matuś — szeptał do niej — dźwignie się z pościeli... dobre pany głód od nas wygnają. — Źle, że pozwalacie głodowi panować u siebie — mówił tymczasem Konrad do..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 22
" pianka, gniazdo jaskółcze przypominająca. Grześ zwrócił się do księcia i ramię przed siebie wyciągnął. — To nasza chata — rzekł. — Matusi nie widać, widno nie wstała, głód siły odebrał. — Ojca nie masz? zapytał Konrad. — Dziedzic na łowy go powołał — odparł..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 23
" lepianką, zsiadł i rozglądał się po nędznem otoczeniu; nawet kołka ladajakiego nie mógł dopatrzyć, wbitego w ziemię, by kazać podczaszemu przywiązać swego wierzchowca. Po prawej stronie widać było stos śmiecia, który stanowił stół biesiadny dla wróbli: całe gromady..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 24
" ny tej izby, podłogi w niej nie było; w pośrodku w ziemi był dół wykopany, popiół, tam się znajdujący, świadczył, iż rozpalano w nim niegdyś ognisko; nad owym dołem znajdował się otwór w dachu, komin zastępujący. Żadnych sprzętów dopatrzyć się nie było można, tylko w..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 25
" Maryś, którą chłód matki przeraził, chętnie poszła w brata ramiona. — Matka umarła — szlochającym głosem odezwał się Grześ do księcia. — Wiem — odparł szorstko Konrad — łzami jej nie wskrzesisz; źle jej było na ziemi, lepiej będzie u Boga. Trzeba ojca powiadomić..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 26
" i drżący poszedł naprzeciw, lecz minął je i do księcia się zbliżył. — Miłosierdzia! — zawołał, padłszy na kolana z ramionami do góry wzniesionemi — niech na mnie kara spadnie, gdy chłopiec zawinił. Czworo Bóg mi zabrał, tych dwoje tylko ostało. — Nie Bóg zabrał ci..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 27
" Podczaszy słuchał zmieszany i milczał, gdyż znał naturę Konrada; wiedział, że pokorą można rozbroić gniew księcia, i rozbroił go. — Na szczęście wasze widok tych sierot zmiękczył mi serce — ciągnął dalej książę — nawet za wami serce się wstawia; uwolnię was od..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 28
" niego głosem wzruszonym — a nie shardziej mi na zamku, pamiętaj z czegoś wyrósł. Grześ ujął jego rękę i do ust poniósł. — Pójdę z wami pogrzebać matkę — szepnął. — Taka twoja wdzięczność — szyderczo odezwał się podczaszy i słowa chłopca głośno powtórzył...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 29
" kwiatuszek nabierze barwy w naszym zamku; niedarmo siostrę moją zowią "opiekunką sierot". Chłopca do Radwana powiedziecie, powiecie mu, że chcę mieć z niego z czasem rycerza. To powiedziawszy, podał koniuszemu kieskę pełną złota. — Na opłacenie księdza i grabarza — dodał...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 30
" II.   Najobszerniejszą ziemią księstwa Mazowieckiego była ziemia Czerska, rozciągająca się po obu stronach Wisły, najpiękniejszym grodem tej ziemi w XIII w. był Czersk. Kto założył tę siedzibę, o tem w kronikach dowiedzieć się nie można; to wszakże wiadomem jest. że..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 31
" W zamku czerskim mieszkała razem z synem wdowa po Ziemowicie, cicha i łagodna księżna Juta. a z nią razem córka jej Hanna, rodzona siostra Konrada, aniołem nazwana przez mieszkańców ziemi Czerskiej. Dzień uchodzić poczynał. Księżna Juta z córką odpoczywały; siedziały na..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 32
" go księcia, piętnastoletnia już panna, i Jula, trzynastoletnia przyjaciółka Hanny. — Zaiste wielkim, potężnym jest Bóg — odezwała się Hanna, przenosząc wzrok na matkę. — Cuda, na które patrzę, zginają moje kolana, na usta ciśnie się hymn uwielbienia. — Chętnie ukorzę..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 33
" — Polecę zapytać posła, ilu rycerzy zasiądzie w naszej sali biesiadnej. To powiedziawszy, Jula wybiegła z komnaty księżnej. Hanna skończyła właśnie modlitwę, wstała i. położywszy dłoń na ramieniu Bogny, rzekła: — Oderwij spojrzenie od ziemi, a popatrz na najpiękniejszy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 34
" cia, i tam chętnie pracować, gdzie fale życia pchną jego łódź. — Toć wiosłem mogę fale odepchnąć i łódź wedle woli swej skierować, na to Bóg rozum i wolę nam daje — rzekła Hanna. — Ale, gdy głosu Jego, co nam szepcze w duszy, rozumieć nie chcemy, wówczas burza..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 35
" W istocie w przyległej komnacie rozległy się męskie kroki, a po chwili wszedł młody dworzanin, z uśpioną Marysią na ręku. — Waszej pieczy, miłościwa księżniczko, pan mój oddać mi zlecił tę sierotkę — rzekł, do Hanny się zwróciwszy. — O, biedne maleństwo! jakże ono..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 36
" Marysia obudziła się. Wzrok jej spotkał słodkie spojrzenie Hanny, uśmiech zjawił się na bladych jej wargach. — Aniołek — szepnęła. I wyciągnęła chude rączyny do świecącej klamry, błyszczącej na piersiach księżniczki. — Daj Marysi gwiazdkę — rzekła. Hanna..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 37
" przebrać w szaty, których w skrzyniach księżnej nie brakło po własnych jej dzieciach. Czysty, stosownie do otoczenia ubrany, nakarmiony, powrócił Grześ przed nocą do Radwana, pod którego opieką miał z rozkazu księcia pozostawać. Marysię oddała Hanna, za radą matki, pod dozór..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 38
" w sadzie książęcym z siostrą, gdyż Hanna lękała się, aby od niej nie odwyknął. — Toć jej prawy opiekun — mówiła do matki — miłować ją winien. Księżna pochwaliła młodziutką opiekunkę i sama wydała rozkaz, aby Grześ odwiedzał codzień Marysię. Cicho płynęło..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 39
" o ziemię swoją i swoich poddanych, łajała go, gdy wracał po długiej nieobecności, lecz książę łajań tych nie brał do serca. Młody koniuszy, który przywiózł do zamku sieroty i powrócił następnie do pana, odjeżdżając powiedział, iż nie liczy, aby przed końcem miesiąca..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 40
" i zapytał Hannę, czy rada była z przysłanego jej gościńca. — Dzieweczka ta to słonko mego życia — rzekła księżniczka — jak siostrę ją pokochałam; pewnikiem dostrzegliście, książę, w drobnej jej twarzyczce zmianę. — Zakwitła u was pięknie, jako różyczka —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 41
" stosownie do uroczystości, skupiła się u wnijścia do areny, czekając znaku księcia na rozpoczęcie igrzysk. Wokół placu stały w ziemię wbite słupy z żelaznymi prętami, wystającymi niby ramiona, na których wisiały pierścienie. Chłopięta uśmiechały się do tych pierścieni i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 42
" w której pierwsze miejsce zajmował podczaszy książęcy. Na jego czole zjawiała się co chwila brózda posępna, a w oczach blask ponury. — Niech zaczną od zdobywania pierścieni — rzekł Konrad do dworzanina, który pełnił tego dnia służbę przy jego osobie i stał tuż za..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 43
" Rozwarto bramę dziedzińca na oścież, pacholęta ustawiły się w jednym szeregu, poczem herold dał trzykrotny sygnał na trąbie; za trzeciem hasłem ruszyli z miejsca. Jeszcze mostu nie minęli, a Grześ już wyprzedził wszystkich; gdy mijali most, jakiś nędzarz w łachmanach zatrzymał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 44
" wem... Nie znosił on, gdy Grzesia mianem jemu przynależnem nazywano; lecz książę Konrad, który, mimo szlachetnych porywów serca, lubił dokuczyć bliźniemu, tak na chłopca wołać polecił. I teraz zwrócił na podczaszego pełne złośliwości spojrzenie i przypatrywał się mu z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 45
" jego czole, gdy na piersiach swoich zobaczył złoty łańcuch, jak powstał hardy z kolan. Chwilę badał przez źrenice jego duszę, poczem zwrócił się do podczaszego i coś mu szepnął. Pan z Babic zdawał się być uradowanym z polecenia otrzymanego, podniósł się pośpiesznie, na jego..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 46
" dzińca, zatrzymał się wszakże i począł niemal krzyczeć: — Miłościwy książę, jakiś nędzarz w łachmanach śmie znieważać waszego wychowanka: mówi, że jest ojcem Grzegorza z Babic. — Wyszczuj go psami — odparł równie podniesionym głosem książę. Jeszcze mówił, gdy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 47
" — Ojciec! — wyrwało się okrzykiem radości z ust jego. I z wyciągniętemi ramionami biedz począł ku nędzarzowi i, przypadłszy do jego kolan, całować je począł. — To wy! to wy, tatuńciu! — powtarzał wzruszony — jam was nie poznał zrazu. Myślałem: "biedak jakiś" i żal..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 48
" — Dobre dziecko z ciebie, nie zepsuło cię powodzenie — szepnął — niech cię Bóg błogosławi. Marysia z szeroko rozwartemi oczyma przypatrywała się kmieciowi, nie domyślając się, kto to; lecz i ona w końcu poznała go i klasnęła w dłonie na znak radości. — Tatuś! Tatuś!..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 49
" — Grzegorzu z Babic, wracajcie do nas!— rozległ się naraz donośny głos księcia. Grześ drgnął i zbladł śmiertelnie, nie puścił jednak ręki ojca. — Pójdę sobie, nie chcę łamać ci życia. Widziałem was w dostatku, to mi dosyć — rzekł Jakób Nosek. — Wrócę na..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 50
" ciec, miłościwy panie; wszakże kazaliście mu tutaj przyjść; możeście o tem zapomnieli, ale ja pamiętam — odezwał się drżącym od wzruszenia, lecz śmiałym głosem, zatrzymawszy się przed lożą. — Mój ojciec spełnił tylko wasz rozkaz, miłościwy panie, na wygnanie nie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 51
" otoczony, gdy Grześ ukazał się w sali, wiodąc starego ojca ze sobą. Wśród dworzan książęcych jedno miejsce było jeszcze nie zajęte. — Mości Jakóbie z Babic, strażniku sadu zamkowego, zajmijcie krzesło, na was czekające — odezwał się książę do starca. — Stworzyłem..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 52
" III.   Była to wiosna w całym swoim rozkwicie, w pełni swej urody. Drzewa w sadzie, należącym do zamku księcia Czerskiego. osypane były białym kwiatem, zielone liście gdzieniegdzie tylko przeglądały pomiędzy śnieżnymi, lub bladoróżowymi bukietami; wśród traw migały..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 53
" Dzień uchodził powoli. Zagłębiona w głębokiem krześle księżna zdawała się wsłuchiwać w gwar, lecący do okna, lecz zmarszczki, rysujące się na jej czole, świadczyły, iż myśli jej są niewesołe. Mrok ogarniał komnatę, ona nie przyzywała służby, by zapaliła świece..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 54
" deszła. Wpatrzona w szafirowe sklepienie, usłane gwiazdami, chwytała teraz szepty nocy, a mocniej sfałdowane jej czoło i zsunięte brwi świadczyły, iż słucha uważnie, że się lęka stracić najlżejszego szmeru, że te szepty zaciekawiają ją bardzo, że ją zajmują bardziej, niż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 55
" olą. W tym blasku drżącym matka Konrada zdawała się być posągiem kamiennym, który nazwać było można: "posągiem cierpienia", tyle smutku i bólu było wyrytego w rysach jej twarzy. Nagle posąg ów poruszył się niespokojnie. Ciemne łuki brwi księżnej ściągnęły się bardziej,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 56
" gdyby chciały, żeby gwiazdy je dostrzegły, potem spadły ciche na ciemną szatę księżnej. Tymczasem straż zamkowa musiała również spostrzedz dążącą gościńcem drużynę, gdyż most zwodzony spuściła. Śpiący zamek obudził się: do sypialni księżnej dobiegły echa kroków..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 57
" świeci topór; wzrok utkwił w ciemne sklepienie, posępne myśli żarzą się w jego oczach, gdyż blask ich ponury. Tuż obok księcia widać Grzesia w stroju giermka; ten zdaje się być rad z siebie, z tych, z którymi dąży, z całego otoczenia: na purpurowych jego wargach uśmiech zjawia..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 58
" winem napełnione dzbany; tylko żarty czasami zbyt dosadne nie wyczerpywały się, lecz i tych w końcu zabrakło: wino rozmarzyło umysły biesiadników, zapragnęli spoczynku. Pierwszy powstał Konrad. — Czas ledz na posłaniu i pod opiekę snu się oddać — rzekł, przeciągając z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 59
" zapalił u świecznika pochodnię i torował panu drogę. Naraz zatrzymał się i pełne niepokoju spojrzenie podniósł na księcia. — Czegożeś tak oczy wytrzeszczył? — zapytał go Konrad i roześmiał się głośno. — Jakiś cień mignął przed mojemi oczyma. Pewny jestem, iż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 60
" odezwał się po chwili. — Toć noc czarna roztoczyła już swoją oponę nad ziemią, a wy nie śpicie jeszcze. Cóż odgania sen od oczu waszych? — Troska o was — odparła księżna. — O mnie? — udając zdziwienie, rzekł Konrad i postąpił ku matce, na Grzesia zaś skinął, by..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 61
" ci i nie mogą mnie niepokoić, bo wiem, że wsparty cudownem widzeniem Św. Michała we śnie Leszek Czarny zgromił nieprzyjaciela i wytępił niebezpieczną dla nas dzicz pogańską. Konrad szarpnął niecierpliwie czarną brodę, spadającą mu aż na piersi, — Więc jakież wieści i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 62
" nów, żądał, by ziemia Krakowska należała do rodziny najstarszego z Piastów; swary, iakie wzniecił Władysław ll-gi, obaliły testament Krzywoustego. Zgorszony postępowaniem jego naród usunął ród najstarszy od ziemi Krakowskiej; posiadali ją z kolei wszyscy synowie Bolesława,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 63
" kaj się kary, która dosięga zawdy wichrzycieli — rzekła surowo księżna. — Nie lękam się nikogo i niczego — odparł Konrad wyzywająco — nawet szatana się nie boję. — Tego i ja się nie boję. Boga się lękaj, Boga tak miłuj, iżbyś Go nie chciał niczem obrazić. — Co..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 64
" z rodzeństwa spadają często na młodsze i ciężarem swoim je przytłaczają. • Konrad drgnął. — Milczcie! — krzyknął — nie wymawiajcie słów tak strasznych. Czyż chcecie wywołać nieszczęście? Toć ostrzegam po to, by nieszczęście odegnać — odparła księżna. I..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 65
" szne, które orzeka, że gdy jeden z członków zawini, a kary uniknie na ziemi, wtedy rózga Boża dosięga braci jego lub siostry... Nie ściągaj na mnie i na Hannę niezasłużonej kary. — Gdy księciem Krakowa zostanę, zapewnię Hannie los świetny — odparł posępnie Konrad. — Nie..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 66
" was znieważyć, nie chcę być złym synem... Oddalcie się stąd — powtórzył głosem do świstu podobnym. — Panie, miej go w Swej opiece! — rzekła księżna. To mówiąc, nakreśliła krzyż nad pochyloną głową syna i oddaliła się do siebie. Podczas jej nieobecności ktoś..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 67
" Podniosła się z łóżka, klasnęła w dłonie; na ten znak wbiegła Bogna. — Staraj się znaleźć Radwana i powiedz mu, że chcę z nim mówić — rzekła. Radwan wezwany pośpieszył natychmiast do księżnej. — Gdzie książę się wybiera. Czy na łowy? — zapytała, topiąc..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 68
" a iuż cała ziemia Czerska ją miłuje i dobrą księżniczką zowie. To lube dziecię ukoi wasze serce stroskane. Z oczu księżnej potoczyły się łzy. Podała dłoń Radwanowi do pocałowania. — Prawdę rzekliście — odezwała się silniejszym głosem. I ku oknu postąpiła. Naprzeciw,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 69
" nie chciałem, by w bratniej krwi miecz świeżo poświęcony maczał. — Zacnie postąpiliście. Czy Grzegorz ocenił wasze intencye. — Zrazu sierdził się na mnie, lecz gdy na cztery oczy przedstawiłem mu całą sprawę, rzucił mi się do nóg, dziękując ze łzami. — I ten mi..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 70
" jak ptaszek przebiegła ulicę sadu. Niebawem księżna usłyszała jej kroki w przyległej izbie, a za chwilę złotowłosa pieszczocha tuliła się do niej. — Siądźcie, miłościwa księżno — mówiła wesoło, prowadząc matkę do rzeźbionego krzesła — powtórzę wam cudowną..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 71
" modlił się gorąco, aby straszna ta klęska nie wkroczyła do jego wioski. Lecz Bóg go nie wysłuchał: pewnej nocy zawyły psy we wsi, a nazajutrz rano niewiasty z płaczem opowiadały, iż widziały zarazę, przelatującą nad ulicą wsi... I poczęły umierać niemowlęta, młodzi i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 72
" rze to, co jest dlań najdroższego, niechaj wykopie grób i zagrzebie w nim żywą ofiarę; wtedy powędruję daleko stąd i nikt z żywych w tej wsi nie usłyszy o mnie więcej". Złotowłosa wnuczka słuchała uważnie dziadunia, lecz w miarę jego opowiadania twarzyczka jej posępniała..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 73
" pał dziaduś mogiłę wysoką, bardzo wysoką, a na niej lipę zasadził. Lecz potem serce mu pękło i padł martwy biedak. Ludzie pochowali go obok wnuczki; gałęzie lipy otaczają cieniem obie mogiły, a ptaszęta śpiewają śpiącym pod mogiłami o tem, że ludzie ich kochają po dziś..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 74
" wszyscy byli szczęśliwi, byśmy wzajemnie się miłowali, wzajemnie się wspierali, lecz jedni drugich ofiarami nie byli. Bóg to miłość sama. Hanna położyła główkę na kolanach matki, a wzrok rozmarzony ku błękitom zwróciła. Tak przesiedziały chwil kilka zadumane obie. Hanna w..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 75
" wysłuchanej w kaplicy, śpieszyła natychmiast do chat kmiecych z ziołami, zapasami żywności lub z pomocą pieniężną; w południe zbierała wszystkie niewiasty, mieszkające w zamku, i dzieci koło siebie, niewiasty przędły, a ona opowiadała im żywoty świętych; wieczorem, gdy upał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 76
" Zgnębioną czuła się po tej wieści księżna. Łudziła się dotychczas, że jakiś cud, jakaś przeszkoda nadzwyczajna nie dozwoli synowi jej spełnić zdradzieckich zamiarów, tymczasem nadzieja ją zawiodła. Z trudem powrócił jej Radwan spokój, ale tylko pozorny: we dnie praca..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 77
" — Zdrajca! obcych na nas przywiódł! — odparł stłumionym głosem. I chciał ominąć matkę, lecz ona nie ustąpiła. — Pokonali was? — zadała znowu pytanie. Konrad zacisnął pięść i błysnął oczyma. — Jerzy Soos z Sawaru. Węgier, potomek przeklętych Hunnów, dziki, jak..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 78
" — Konradzie, błagam ciebie, nie gub siebie i nas! — zawołała, chwytając go za rękę. On wyrwał dłoń. — Nie wam mieszać się do spraw rycerskich — rzekł. — Wróćcie, miłościwa księżno, do różańca i kądzieli; byłem dobrym synem dla was i będę nim nadal, jeno..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 79
" W tej chwili wbiegła do komnaty Hanna, która dowiedziała się od dworzan o rozmowie matki z bratem, więc śpieszyła do niej z pociechą. — Miła mateńko, miłościwa księżno — rzekła, osunąwszy się do nóg płaczącej — nie traćcie otuchy; takem się gorliwie modliła za..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 80
" IV.   Kilka miesięcy ubiegło od opisanych wypadków. Grześ poczynał wychodzić z lat pacholęcych; lecz nie był jeszcze pasowany na rycerza, wzdychał przeto do wyprawy zbrojnej, by sobie na to szczęście zasłużyć. Czasami grzeszne pragnienia budziły się w jego młodziuchnej..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 81
" koniu, z szablą u boku... Spotykają wroga, książę rzuca się w tłum nieprzyjaciół, wtem nad jego głową zjawia się krzywa szabla Tatara, lub dzida Litwina; lecz on, giermek, nie traci przytomności: własną szablą odwraca cios od księcia i sam za to ranę otrzymuje; krew broczy z..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 82
" Stary ojciec chlubił się nim i radował, Radwan zaś głosił jego odwagę i szlachetność; Hanna cieszyła się jego powodzeniem, a mała Marysia kochała go aż do uwielbienia. Była to jesień. Książę wybrał się w knieje na łowy i zabrał ze sobą liczną drużynę rycerzy, dworzan..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 83
" czyta, więc z ciężkiem sercem tutaj przyszedłem, bo zmącę spokój waszych serc okrutnie, a przecież inaczej uczynić nie mogę. To powiedziawszy, westchnął i umilkł. Dobierał słów, jak złą wieść księżnej udzielić, by ją mniej przestraszyła, bo wieść w istocie była złą...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 84
" następnie po Mazowszu rozpuścił swoje oddziały; jeno patrzeć, jak nad ziemią Czerską krwawe łuny zaświecą. Księżna pobladła. — Zasłużyliśmy na tę karę; nie może szanować nawet poganin sprzymierzeńca, który wroga poduszcza na własnych braci — rzekła. Radwan tylko..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 85
" dziatwy, klęczała księżna na stopniach ołtarza, a migotliwy blask płonącej w szklanem purpurowem naczyniu lampki krwawem światłem oblewał postać Matki Chrystusa, która zdawała się spoglądać z ram złocistych ją otaczających okiem pełnem litości na klęczących u stopni..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 86
" ogni w razie potrzeby; na wałach ukazały się śmigownice. Nie sarkając, iż młody książę, tylko łowy mając na pamięci, iemu, którego głowę lata ubieliły już siwizną, tak ciężki obowiązek włożył na ramiona, Radwan biegał z wałów na mury, pilnem okiem oglądał wszystko i..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 87
" pozostały. Księżna i Hanna, zanim o sobie pomyślały, najprzód obdzieliły starszych chlebem i mięsem, dziatwę mlekiem. — Może Pan w dobroci swej nieprzebrany oddali od nas burzę, której gromy słyszymy dochodzące nas od sąsiednich grodów — rzekła księżna. — Ufajmy w Jego..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 88
" To powiedziawszy, uklękła razem z Hanną, do której w ogólnej trwodze przytuliła się Marysia, i zaśpiewała: " Matko Jezusa, otocz nas swoją opieką..." Bogna i Jula pierwsze obok nich padły na kolana i głosy swoje z ich głosami połączyły, poczem inne kobiety, dziewczęta i dzieci...."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 89
" z oszczepami w dłoniach, z toporami za pasami, z łukami na plecach. — Książę hula na łowach, a nam przyjdzie zginąć za niego marnie — odezwał się któryś z rycerzy, stojących na wale. — Sarkanie wroga nie odegna — odparł surowo Radwan, który właśnie tutaj powrócił —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 90
" zamek, a wtem ukrop pocieknie na nich strugą i z wyciem odbiegną. Tak marzy sobie niejeden z załogi zamkowej. Stary Radwan nie traci też nadziei, iż odpędzi najezdników. Toć nie nowość dla niego walczyć na tych murach i bronić przystępu wrogowi. — Hej! puścić ku rzece chmurę..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 91
" biegła po wodę do ran obmycia; niosą w czem mogą: w garnuszkach, miseczkach, pytając, czy dosyć przyniosły; odganiają z powagą od siebie zbałamucone przez nie kocięta i psiny: jedna chwila, jedno spojrzenie na krew bratnią, na cierpienia obrońców swoich, te mdłe duszyczki w dusze..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 92
" przywiązali i choć z murów lecą pociski gęste, śmiertelne, z drabinami wdzierają się na wały. Ten i ów poległ, lecz inni dotarli do murów, przystawili drabiny i pną się po nich śmiało. Ten i ów oblany smołą wrzącą z krzykiem okropnym zleciał z drabiny, lecz ten, co szedł..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 93
" Radwan wypuścił topór z dłoni, zachwiał się i padł nieprzytomny; Litwini wrzaskiem tryumfu odpowiedzieli strwożonym i coraz ich więcej pnie się ku murom, na których pozbawiona wodza broni się coraz słabiej załoga. Tarany, ściągnięte z tratew, próbują utororować Litwinom..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 94
" komnaty, w której księżna czuwa nad chorymi, pytają, co będzie, gdy wróg mury obali. — Módlcie się, wszak naszą bronią jedynie modlitwa — odparła księżna. Wtem krzyk okropny wdarł się przez rozwarte okno do komnaty, a krzyk ten leci wyraźnie z dziedzińca: — Litwini!..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 95
" z chłopiąt dochowają się dzielnych rycerzy, a niewiasty będą im przędły cienkie płótno. Ze swoją drużyną wkroczył do zamku i książę Trojden. Ten nie rabuje: Litwini sami mu łupy oddadzą; on część sobie zachowa, resztę sprawiedliwie rozdzieli pomiędzy drużynę. Trojden,..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 96
" — A siostra księcia na Czersku jest między niemi? — zapytał Trojden, — Mówią o niej, że piękną jest, jak gwiazda, a potulną, jak jagnię. Tę sobie jako brankę zatrzymam. — Matkę księcia wiodą napewno do was, książę, z nią kilka młodych, wątpić nie można, iż..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 97
" — Czy matką jesteś księcia na Czersku? — zapytał ją Trojden. — Tak jest — odparła. — Któraż z tych dziewcząt jest twoją córką? — Żadna. — Więc gdzież jest księżniczka? — Nie wiem. Trojden zsunął brwi. — Nie igraj ze mną! — krzyknął groźnie —..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 98
" otaczających stół biesiadników odmalował się niepokój; kilku z towarzyszy Trojdena pobiegło do okien, by wyjrzeć na dziedziniec. — Walka wre na nowo, ktoś przybył im z pomocą — szepnął jeden do Trojdena, wróciwszy do stołu. Trojden się zmieszał i z nieufnością spojrzał..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 99
" mocą, wpadł niespodzianie na upojonych winem i zwycięstwem pogan i karę wymierzać począł. Zawyli Litwini. Ucichła wrzawa radosna. Jęki rozległy się znowu. Próżno nadbiegł z pomocą Trojden swoim, próżno rzucił się sam w wir walki. Trwoga ogarnęła Litwinów: nie słuchają..."

Biała gołąbka : (Księżniczka Czerska) : powieść historyczna dla młodzieży cz. 1 - strona 100
" smutną twarzą, iż wesołość odbiegła księcia. Zgiął przed nią kolano. — Żyjecie, miłościwa pani. Bogu niech będzie chwała — rzekł i rękę jej do ust przycisnął. — Gdzież Hanna? — zapytał, powstając. — Nie wiem — odparła księżna. — Gdy jeden z rycerzy dał..."